Roda JC een achtbaan van 8 seizoenen !




7 jaren stonden we achter op het shirt bij Roda JC, nog nooit had een bedrijf voor zo’n lange periode op het shirt gestaan. Inmiddels zijn we alweer ons 8e seizoen ingegaan. Daar waar we eerst aangegeven hadden te stoppen zijn we toch weer overstag gegaan.


Maar wat hebben we in die eerste 7 jaren nu allemaal meegemaakt. Teveel om op te noemen. Teveel dingen gezien, gehoord en van dichtbij meegemaakt. Onrust, vriendjespolitiek, vreemde barter deals, wanbeleid, een directeur die na de onderhandelingen en meerdere afspraken doodleuk kwam vragen wie wij waren, feest op de markt, een in de winterstop ingevlogen exotisch legioen aan spelers, plastic op het veld, een hoofdsponsor die door een vreemde barter constructie die nooit uitgevoerd is minder betaalde dan de rugsponsor, de terugkeer van Malki die er niet kwam, een directeur die oh oh Den Haag aan het zingen was na een cruciaal verloren wedstrijd tegen ADO, een in Dubai wonende Russische Zwitser, een club aan de rand van de afgrond, een steekspel om de macht, aangedragen sponsoren die gewoonweg niet benaderd werden en vervolgens bij andere clubs aan de slag gingen tot zelfs op het shirt toe, geen luisterend oor, achterkamertjes, icoon Ger Senden weggesaneerd, de Gekke 7, een eigenaar die het niet meer weet, akj oftewel alles kunt jot, Mark Luijpers weggestuurd op de eerste training van het seizoen, een knuffel Rotterdammer, niet meer wegkomen uit de businessclub in Breda door rellen, de transformatie van Lucky tot Koempeltje, grootverdieners die nog geen bal over 5 meter konden geven, het wonder van Mark Jan Fledderus, de teen van Frank Demouge, een aftellende trainer die er alleen maar zat als goedmakertje, de opgestapte RvC, het overlijden van Nol Hendriks, de shirts die aankwamen zonder bedrukking van Medisana erop, een autoverkoper, een stukje op LinkedIn dat landelijk nieuws werd, de terugkeer van Roel Brouwers die nadat hij niet kon wennen aan kunstgras voor een dik salaris kinderboeken ging voorlezen op lagere scholen, 4 thuiswedstrijden achter elkaar scoren in de eerste minuut, eerste degradatie in de historie van de club in Deventer, Huub Stevens, de heaters die niet meer aangingen, feest in Breda, in eigen huis door Almere naar de eerste divisie geschoten worden, het slechtste seizoen ooit in de historie van de club, 7 trainers, Dennis Higler, van Arena naar de Toekomst, een hoofdsponsor die met veel bombarie werd gepresenteerd maar niet kon betalen, taco’s en sangria en nog heel veel meer. Als ik zo bezig ben vallen me steeds meer dingen in en ik vrees dat als ik doorga dit een stuk gaat worden van hier tot Mexico……..of Dubai. En ik weet zeker dat ik straks weer denk dat ik heel veel zaken vergeten ben. Dus misschien laat ik dit wel een open blog en vul ik steeds weer bij als me weer iets te binnen schiet. Maar misschien ook gewoon niet. 



Het voetballend resultaat was in ieder geval in de meeste gevallen bedroevend. Het eerste jaar van onze sponsoring bleven we nipt in de Eredivisie door de twee vrije trappen van Mark Jan Fledderus tegen Sparta. Eentje in de laatste minuut van de wedstrijd, de ontlading in het stadion was gigantisch en als ik de beelden terugkijk is het weer kippevel. Vervolgens degradeerden we het jaar erna echt voor het eerst in de historie van de club. Hoe ik toen van Deventer naar huis ben gereden weet ik niet meer. Automatische piloot denk ik. Gelukkig promoveerden we direct weer terug naar de Eredivisie. De wedstrijd in Breda was een van de spannenste en mooiste wedstrijden die ik ooit gezien heb. De sfeer in Breda na afloop was iets minder, maar terug in Kerkrade was het feest op de markt geweldig. Vanaf het bordes van het stadhuis weer kippevel. Het jaar na de terugkomst overleefden we zonder het spelen van play offs, maar een jaar later was het weer raak. Uitgerekend tegen MVV en met Huub Stevens aan het roer bleven we in de Eredivisie. Het jaar erna ging het alsnog mis en verloren we in de play-offs in eigen huis van Almere. Weer terug naar die ellendige eerste divisie waarvan ze de naam ook nog veranderden in Keuken Kampioen Divisie…..alsof het allemaal al niet erg genoeg was. Wat volgde was het slechtste seizoen ooit uit de historie. Ik hoop toch zo dat de uitdrukking van 7 vette jaren en 7 magere jaren klopt…..of waren dit de 7 vette jaren, dat zou ook nog eens kunnen.



Wat is nu zo’n beetje het meest vreemde dat ik in al deze seizoenen meegemaakt hebt ? Absoluut die keer dat ik in Arnhem zat voor de wedstrijd Vitesse – Roda JC en dat daar plotseling Roda JC het veld opkwam in de shirts van de Arnhemse Boys. Dat was echt heel vreemd om te zien en bovendien een groot gemis in exposure aangezien Vitesse op dat moment nummer 1 stond in de competitie en daarnaast deze wedstrijd de enige wedstrijd was op het betreffende tijdstip. Achteraf bleek het inderdaad een wedstrijd te zijn met hoge kijkersaantallen. Onbegrijpelijk eigenlijk wat daar toen gebeurde. De KNVB had het shirt de donderdag voor de wedstrijd nog goedgekeurd volgens het gebruikelijke protocol, echter de Belgische scheidsrechter vond het nodig om het shirt alsnog af te keuren met het gevolg dat iemand halsoverkop op zoek moest naar shirts. Onbegrijpelijk dat dit zomaar kan gebeuren met dit soort grote belangen voor sponsoren. 



De 7 jaren vlogen in ieder geval voorbij als een wervelwind dat is zeker. 7 jaren of eigenlijk moeten we in de voetballerij 7 seizoenen zeggen met een aantal hoogtepuntjes maar vooral ook veel te veel dieptepunten. Mijn constatering is wel dat er een wereld van verschil zit tussen eerste divisie en Eredivisie. Het verschil is in Nederland eigenlijk veel te groot. In bijvoorbeeld Duitsland is dit verschil veel kleiner en is er veel meer aandacht ook voor de 2. Bundesliga. In de toekomst vrees ik dat dit verschil in Nederland veel groter gaat worden en durf ik zelfs een voorspelling aan te gaan dat toekomstig, en ik zeg niet komend seizoen, de Eredivisie vrouwen meer aandacht gaat krijgen dan de KKD. En gezien het feit dat het vrouwenvoetbal de komende jaren enorm gaat groeien ook wel terecht denk ik. En volgens mij ook nog eens veel leuker om naar te kijken !  Wellicht dat dan de Nederlandse vrouwen competitie ook veel uitgebreider en interessanter gaat worden. Nu is het jammer dat alle toppers richting buitenland vertrekken, hoewel dit natuurlijk bij de mannen ook al jaren gebeurd. Maar ja, hoe kom ik nou weer van 7 seizoenen Roda JC bij vrouwenvoetbal terecht…..



Terug naar Roda JC en onze sponsoring. Veel meegemaakt zoals je hebt kunnen lezen, maar eerlijk is eerlijk in de jaren Eredivisie heeft het ons ook enorm veel exposure en naamsbekendheid opgeleverd. Dat staat buiten kijf. Zonder deze sponsoring hadden we niet daar gestaan waar we nu staan.


Maar dan denk je dat je in 7 jaren alles zowat meegemaakt hebt, maar dan zit het venijn toch in de staart. Oftewel als je denkt dat het niet erger kan, kan het toch nog een tikkeltje erger. De gifbeker is nog steeds niet leeg ! De soap rond onze Mexicaanse vriend is toch wel het dieptepunt. Gewaarschuwd op voorhand, maar ja als je toen kritiek had werd spreekwoordelijk je kop eraf gehakt. Immers iedereen zat op rozen, het kon niet op. De mesias was verschenen !! Maar als je heel logisch nadenkt kan dit gewoon niet, ok in sprookjes misschien maar niet in de echte wereld. Maar Frits en zijn geweldige adviseur Huub Mullenders wisten het zeker, dit komt goed. Bankgarantie hebben we niet nodig en laten we ook nog eens een afkoopsom meenemen in het contract. Vervolgens laten we de aandelen van Roda in een stichting deponeren waar we dan 3 Spaanse vriendjes van onze Mauricio in zetten samen met oud burgemeester Jos Som. Tsja, niet meer uit te leggen aan de buitenwereld maar wel gebeurd. 



Maar hoe nu verder ? Tsja alternatieven genoeg geweest de afgelopen jaren en allemaal buiten de deur gehouden door Mullenders. En wie gaat er nu nog aanstaan ? Ik vrees dat we dichter bij de afgrond gestaan hebben dan ooit tevoren…..maar hoop gaat als laatste heen. Dus zolang er hoop is…..


Reacties